Il n’y a que la Wallon

Jan Buruma Pamflet, jaargang VI, No. V, uitgegeven te Franeker, den 29. Oktober 2016

Het was half oktober een sterk staaltje van de Waalse premier Paul Magnette. Zo ongeveer in zijn eentje hield hij het CETA-verdrag tegen, voor de vrije handel tussen de EU en Canada. Is het een handige, politieke zet van de socialist? Of zit er meer achter?

Complex

De PS (Parti Socialiste) is sinds jaar en dag de dominante partij in Wallonië, net zoals de CD&V (christen-democraten) dat lang in Vlaanderen was. Is het een manco of juist de kracht van het complexe Belgische bestuur dat een gewestelijke regering een besluit kan blokkeren waar 27,5 Europese lidstaten zich achter hebben geschaard?

Elysette

Het verdrag bevat neoliberale elementen. Dat is lastig voor een sociaal-democraat. Toch is er meer aan de hand. Vanuit Nederland gezien is Wallonië “het andere België”, een micro-Frankrijk. Het gebouw van de Waalse regering heet “Elysette”. Dat lijkt een verkleinwoord van het Franse “Elysee”. Zo bekeken is Vlaanderen “het andere Nederland”, waarmee Den Haag weliswaar de taal deelt, maar de cultuur wezenlijk anders is.

Vijf

Dat doet echter onrecht aan België. In 1830 kreeg het land de huidige vorm. Na talloze grondwetswijzigingen sinds 1970 hebben ze een bestuurlijke consensus uitgedokterd, waarin Vlamingen en Walen zich goed bij voelen. Ieder hebben ze hun eigen regering en parlement. Dat geldt ook voor Brussel, voor de Franstalige gemeenschap (dat is Wallonië en de Franstaligen in Brussel) en voor België als geheel. Dat laatste is het federale niveau, te vergelijken met Duitsland en de Verenigde Staten. Met vijf parlementen en evenveel regeringen is het een uiterst complex bestuurlijk systeem. Maar het werkt.

Labyrint

Maar waarom is Namen de hoofdstad van Wallonië? Luik is toch de eerste stad van Franstalig België? En waarom is het Vlaams parlement in Brussel, terwijl Antwerpen de belangrijkste stad is van Nederlandstalig België? Dat zijn bestuurlijke oplossingen in het Belgisch labyrint waar Den Haag en Parijs, met ieder hun eigen unitaire beleid, iets van kunnen leren.

Goeds

Dan vergeet je gemakshalve dat je in België heerlijk kunt eten en drinken, en dat ze er het wielrennen zo ongeveer hebben uitgevonden. De Ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaken-Luik zijn elk jaar in april de hoogtepunten. Wielrenners zoals Claude Criquelion en Philippe Gilbert bewezen dat er veel goeds komt uit Franstalig België. De geboren Brusselaar Jacques Brel zong prachtig Ne me quitte pas en de geboren Luikenaar Georges Simenon schreef zijn romans over inspecteur Maigret die in regenachtig Parijs de misdaden oplost. Paul Magnette volgt de goede voorbeelden in politieke zin, geeft Wallonië opnieuw haar plek op de wereldkaart. Il n’y a que la Wallone (alleen Wallonië telt).

Tot slot – de visie van professor Von Falckensteyn:

“Wallonië is, zo dunkt me, immer in de schaduw van een grotere macht. Dat leidt mij tot de filosofie waarbij de klassieke Griekse beschaving uiteindelijk werd overmeesterd door de grotere, Romeinse macht”.

Geplaatst in pamflet.